Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
Okres średniowiecza zamykał się w ramach od V w. do XV w. Za początek tej epoki przyjmuje się rok 476, czyli upadek cesarstw zachodnio-rzymskiego. Został wtedy pozbawiony władzy ostatni cesarz zachodnio-rzymski Romulus Augustulus. Równocześnie upadła kultura grecka, a ideologia średniowiecza kształtowana była głównie przez chrześcijaństwo. Kościół stawał się potęga nie tylko religijną, ale także polityczną, kulturową i ekonomiczną. Miało to duży wpływ na kształtowanie kultury średniowiecza. Ówczesne ideały skupiały się na życiu wiecznym. Upadek nauki i edukacji po upadku cesarstwa rzymskiego sprawił, że jedynie kler stanowił warstwę społeczną posiadającą wykształcenie, którym zazwyczaj było tylko czytanie i pisanie. Życie umysłowe wczesnego średniowiecza skupiało się głównie w klasztorach. Kolejnymi etapami wychowania średniowiecznego było wychowanie rycerskie, cechowe i duchowe. Kandydat na rycerza uczył się władać bronią, jazdy konnej oraz układania pieśni. Uczono ich ogłady towarzyskiej, jednak większość nich nie potrafiła nawet czytać i pisać. Wychowanie cechowe obejmowało etap ucznia, czeladnika i mistrza. Po kilku latach przyglądania się pracy mistrza, uczeń zostawał czeladnikiem, pracował pod jego ( mistrza) okiem i mógł go czasem zastępować, a po długich latach nauki zostawał mistrzem. Trzecim charakterem wychowania była szkoła duchowa. Główną metodą nauczania była metoda scholastyczna, polegająca na uczeniu się na pamięć bez zrozumienia, a główną metodą wychowawczą były kary cielesne. Cierpienie miało, bowiem zapewnić uczniom życie wieczne.
Termin „akademia” znany był już od czasów Akademii Platońskiej. Miejsca tworzenia pierwszych uniwersytetów to Bolonia. Paryż i Oxford. Średniowieczne uniwersytety posiadały cztery wydziały: prawo, medycyna, filozofia oraz teologia, na której otwarcie musiały wyrazić zgodę władze kościelne. W Europie środkowej pierwszym uniwersytetem był Uniwersytet Praski, który powstał w 1348r. Jego istnienie było bardzo ważne dla powstałej później Akademii Krakowskiej., ponieważ wywodziło się z niego wielu profesorów późniejszej Akademii w Krakowie. W roku 1363 król Kazimierz Wielki poprosił Papieża Urbana V o pozwolenie na założenie Uniwersytetu w Krakowie. Zgody tej nie uzyskał, jednak 12 maja 1364 r. król ustanowił Akademię Krakowską, zwaną też Studium Generale. W związku z brakiem zgody papieża na akademii powstały tylko jedynie wydziały prawniczy, medyczny oraz sztuk wyzwolonych. Pierwszą siedzibą Akademii był zamek na Wawelu, a następnie podkrakowski Kazimierz. Główną przyczyną utworzenia Studium Generale była potrzeba wykształcenia dobrej kadry dla administracji państwowej. Podstawowym przedmiotem zainteresowania miały być nauki prawne.