Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
TEMAT: WYCHOWANIE W STAROZYTNOŚCI
Starożytna Grecja dzieliła się na państwa miasta , jednym z nich była Sparta.
Spartanie byli narodem wojowniczym często wyrusza lina wyprawy wojenne przeciwko swoim sąsiadom lub też spędzali czas na obronie własnego państwa. W Sparcie ideałem wychowania było przygotowanie dobrego żołnierza, wojownika i celowi temu podporządkowane było całe życie wszystkich obywateli.
Ideał wychowania – pewien wzór wychowania
Aby wychować dobrego żołnierza wojownika już po urodzeniu następowała selekcja dzieci. Władca Sparty król LIKURG nakazał bowiem, aby każdo nowo narodzone dziecko było przynoszone przed oblicze GERUZJI (rada starszych), która decydowała o dalszym losie dziecka. Dzieci słabe , chore, kalekie bądź też nawet zdrowe dziewczynki w okresie gdy wg. geruzji rodziło się ich zbyt wiele zrzucane były z góry Tajgetos. Niekiedy tez dzieci pozostawiane były w górach i każdy kto chciał mógł je zabrać ze sobą i wychować np. jako niewolnika. Zdrowe dzieci obojga płci do 7 r.ż. wychowywane były w domach pod opieka matki. Jednak już od początku przyzwyczajano je do trudów przyszłego życia. Matki skromnie karmiły swoje potomstwo, aby w przyszłości lepiej znosiły głód np. podczas wyprawy wojennej. Dzieci nie były krepowane ciasnymi ubrankami i pieluchami ponieważ wierzono, że zbyt ciasne ubranie powoduje niewolnicza naturę i uległość. Często zamykano dzieci w ciemnych pomieszczeniach, aby były w przyszłości odważne i niczego się nie bały. Matki podszczypywały dzieci , a nawet celowo wymierzały im klapsy po to by w przyszłości odporne były na ból. Po ukończeniu 7 r.ż. chłopcy opuszczali dom rodzinny by zamieszkać w obozach warownych przypominających dzisiejsze koszary. Odtąd pieczę nad ich wychowaniem sprawował specjalnie wyznaczony do tego celu dozorca państwowy zwany pajdonom (pajdonomos) . Chłopcy podzieleni byli na oddziały i zgodnie z tym podziałem wspólnie zamieszkiwali oraz ćwiczyli. W wychowaniu chłopców spartańskich miedzy 7 a 20 r.ż. wyodrębnić możemy 3 okresy:
1. 7-11 lat okres chłopiąt
2. 12-15 lat okres chłopców (inaczej okres pampajsów)
3. 16-20 r.ż. okres efebii (Głównym elementem efebii było szkolenie wojskowe.)
Ad.1 7-11 lat okres chłopiąt . W okresie chłopiąt chłopcy pod opieką pajdonomosa codziennie ćwiczyli , doskonalili swoją tężyznę fizyczną uprawili także pięciobój (biegi, skoki, zapasy, rzut oszczepem, rzut dyskiem)
Ad.2 12-15 lat okres chłopców (inaczej okres pampajsów) . Do ciągłego doskonalenia tężyzny fizycznej dodawano m.in. naukę władania bronią .Chłopcy uczestniczyli także w dalekich marszach i polowaniach.
Ad.3. 16-20 r.ż. okres efebii.